Ad Merts

maar steeds met het hele gezin "zwierf" ik door ons land.
Want destijds was jobhoppen voor ambtenaren een must om hogerop te kunnen komen: veel ervaring opdoen in verschillende situaties.
Met daarbij ook de mogelijkheid om dat te doen: er was altijd wel iets leuks te vinden in de lawine aan vacatures !
Overigens een situatie die door de overheid even vergeten wordt, maar binnen 2 tot 3 jaar alweer de actualiteit is. Een hele generatie ruimt immers hun bureau op of maakt de troffel en voegspijker schoon en laat een lege plek achter.
Een aantal daarvan zal toch echt opnieuw moeten worden bezet met "eigen kweek" !

Hoewel dus afkomstig uit Zaandam mocht ik mijn jeugd en aansluitende jaren genieten van Haarlem.
Nog steeds een prachtige stad die, dankzij de nabijheid van grote boze buurman Amsterdam, z'n dorpsachtige karakter kon behouden en toch alle voorzieningen biedt.
Niet zomaar de stad van Boudewijn de Groot en Lennart Nijgh.

Omdat ook in de zeventiger jaren de woningnood gigantisch was, maar het aantal vacatures gelukkig nog groter, werd om een eigen woonstee te krijgen de overstap naar Heemskerk gemaakt.
Nu een heuse stad, toen nog vol trots een groot dorp met tuinders, aardbei-velden etc.
Waar het de inwoners, met steun van de gemeente, lukte om een ongevraagde samenvoeging met Beverwijk te voorkomen !

Wonen&werken in Westfriesland bleek, behalve een volgende carrière-stap, op veel fronten iets bijzonders te zijn: vooral veel vlak land met gras, koeien en kool op het land, altijd wind om de oren en mensen die ongekend recht-voor-z'n-raap zijn: Heerlijk !

En lekker centraal om eerst te werken in de piepkleine gemeente Hoogwoud (waar ene Scheringa toen nog bromsnor was en 's-avonds belastingbiljetten invulde) om daarna, via een curieuze, gemeentelijke herindeling in Hoorn te belanden.
Leuk om daar te leren hoe het is als een nieuwe gemeentegrens dwars door sportvelden en kantines loopt, huizen doormidden snijdt etc: ja er zit veel praktijkervaring en lokale kennis op de Haagse burelen.

Hoe omschrijf je Zandvoort als je er woont EN werkt ? Nou beknopt als: never a dull moment.
Een kast van een huis, zeg maar villa, strand en duinen vlakbij. lopend naar je werk etc.
Maar ook onbereikbaar door de files en op kantoor een bestuursvorm met vooral heel hoge golven, veel verwaaiend schuim: een continu gevecht met de elementen.
Maar wel uitdagend, leerzaam, creatief, snel en veelzijdig. Een ideale plek om veel werk- en management-ervaring op te doen en dan verder te trekken.

Het plan om weg te gaan uit Zandvoort bestond al langer: daar wil je je kinderen immers niet laten opgroeien. Want waar veel geld en veel mensen anoniem bij elkaar komen moet het wel misgaan, zeker als de verbinding met Amsterdam goed is, zoals de te mooie meisjes in te grote auto’s met de te zonnebankbruine jongens en te zware gouden armbanden uitschreeuwen.
Drenthe lag voor de hand vanwege de vakantie-ervaringen op het Vlintenholt én de familierelatie die, als kwartiersmakers, vooruit waren gegaan. Maar een baan !
Dan helpt het toeval z’n zondagskind: de rouwadvertentie voor Tjerk Vermaning, vermeend vervalser van steentijd artifacten trok mijn aandacht. En pal daarnaast een piepkleine advertentie voor de Provinciale VVV.
Na zoveel jaren is het continue vakantiegevoel dat veel immigranten herkennen uiteraard weg. Toch is het nemen van de bocht bij Meppel, richting Hoogeveen nog steeds goed voor de verzuchting: we zijn weer thuis.
Ja, het is hier gans mooi schreef Vincent van G. al. Dit is een land om lief te hebben.
lees verder >>