U bevindt zich hier: Startpagina » Column

De jacht op de zwevende kiezer

De jacht op de zwevende kiezer

Langzaam maar gestaag begint de verkiezingskoorts op gang te komen. Niet dat burgers er al warm voor lopen maar alle partijtijgers des te meer.
Da's te merken aan hun reacties op het voorstel om de vaste datum in maart te verschuiven naar betere tijden: het is nu immers zo koud om te flyeren.
De politiekcorrecte reacties zijn voorspelbaar: wat een watjes zijn raadsleden, willen we wat mutsen of sjaals cadeau doen ?

Nou, dan weet de burger genoeg ! Als bestuurders en aanstormend talent iets cadeau willen doen dan wordt het tricky en is het schuilen geblazen tot de storm is gaan liggen.
Want laten we het eens van de andere kant bekijken: hoe ondergaat de kiezer het ?
De kiezer, die steeds vaker lekker thuis bij de warme cv blijft zitten, op zoek naar manieren om de calculerende overheid als collectieve tegenstander, te ontwijken.
Zitten onze burgers verlegen om verkiezingen in maart ?
Om als hij/zij gejaagd door de wind en regen boodschappen doet en over een markt glibbert, gestoord te worden door opdringerig blije politieke figuren ?
Staat hij/zij graag stil in de regen om een boeiende boodschap te horen ?
Nee, echt niet. Je ziet ze geïrriteerd doorsjezen, niet in de stemming voor welke boodschap ook.

Wat is er dan op tegen om zo’n datum die maar ééns in de 4 jaar actueel is, te verschuiven naar een betere klimaatzone voor onze kiezers ?
Dan kan het koude voorjaar rustig gereserveerd blijven voor bijv. tussentijdse Kamerverkiezingen.